Koncepcja wrodzoności

Choć mogli go tak nie nazywać, empiryści brytyjscy wiedzieli o istnieniu autonomicznego układu nerwowego, gdyż wiele funkcji organizm doko­nuje bez naszej wiedzy. Oddychanie, trawienie i krążenie krwi dzieją się same, bez filozofa spekulującego i teoretyzującego, jak i dlaczego. Po pro­stu się dzieją. Te funkcje są wrodzone.

Szkoła empiryzmu odrzuca pojęcia Kartezjusza i racjonalistów o wro­dzonych myślach. Empiryści wierzyli, że wszystko, co możemy wiedzieć, musi pochodzić z wrażeń zmysłowych i obserwacji fizycznego świata.

Jednakże empiryści nie akceptowali faktu, iż byli urodzeni w istocie z pierwotnym oprogramowaniem. Wiedza była „instalowana” w czasie dzięki życiowym doświadczeniom. Trzej najwięksi empiryści to: John Locke, George Berkeley i David Hume.

Empiryści z pewnością dawali ludziom do myślenia swoimi kontro­wersyjnymi poglądami na temat tego, co znaczy być człowiekiem. Z tych trzech propozycji tylko filozofia Locke’a okazała się najbardziej pomyśl­na i wpływowa.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.