Albert Camus

Żyjący w latach 1913 -1960 francusko-algierski pisarz, w 1957 roku otrzy­mał nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Wychowany w biedzie w północnoafrykańskiej kolonii, miał ambicje literackie i dramaturgiczne, w młodości przeżył krótki flirt z komunizmem, ostatecznie zostając dziennikarzem.

Pochodzenie

Współczuł losowi arabskich mieszkańców Algierii, którzy cierpieli przez kolonialnych panów. Jego reportaże spowodowały, że utracił posadę re­portera. W czasie drugiej wojny światowej walczył w szeregach francuskie­go ruchu oporu Resistance.

Albert Camus i Jean-Paul Sartre to dwaj najsłynniejsi egzystencjaliści dwudziestego wieku. Obydwaj wierzyli, że ludzie muszą wziąć osobistą odpowiedzialność za swoje czyny i nie powinni tracić czasu na obwi­nianie społeczeństwa czy Boga (w którego nie wierzyli) za swoje prob­lemy oraz że godność, heroizm, a nawet szczęście można w tym absur­dalnym świecie odnaleźć.

Camus był uważany za egzystencjalistę przez wszystkich oprócz sie­bie i innych znanych egzystencjalistów. Jego krytyka stalinizmu wzburzy­ła Sartre’a i innych egzystencjalistów francuskich. Amerykańska i euro­pejska inteligencja były mocno lewicowe, komunizowały i w swoim czasie wielbiły Stalina, który okazał się dyktatorem i masowym mordercą gor­szym od Adolfa Hitlera.

W 1957 roku Camus otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie literatu­ry, zginął zaś tragicznie w wypadku samochodowym w 1960 roku. Cho­ciaż znany był raczej jako pisarz i dramaturg, to jednak był filozofem pre­zentującym egzystencjalizm szerokiej publiczności w formie literackiej. Mając wybór, większość ludzi (wtedy i teraz) wybierze raczej powieść czy sztukę w teatrze, a nie filozoficzny tom.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.