Mur

Literatura w formie dramatu czy powieści zazwyczaj wywiera większy wpływ na przeciętnego człowieka niż praca stricte filozoficzna. Filozo­fię można bardziej udanie przekazać otwartemu umysłowi w rozrywko­wym opakowaniu. Sartre, podobnie jak Camus, był uznanym drama­turgiem i pisarzem, a to bardzo pomagało w popularyzowaniu myśli egzystencjalnej.

Dramat Mur zawiera słynny fragment dialogu, dla wielu bardzo bo­lesny. To rodzaj dramatu salonowego, popularnego w pierwszej połowie dwudziestego wieku, wykorzystanego do przekazania przekonań egzy­stencjalnych. Arystokrata, lesbijka i bezmyślna piękność są uwięzieni w dobrze umeblowanym wnętrzu. Wszyscy mają świadomość, że są mar­twi i są w piekle. Jak to bywa z dramatami rozpisanymi na trzy osoby przebywające w jednym pomieszczeniu, dużo rozmawiają.

Mężczyźnie podoba się lesbijka, która go nie lubi. Tej zaś podoba się druga z kobiet, która z kolei nie lubi jej. „Głupiej blondynce” podo­ba się mężczyzna, dla którego jest ona mało pociągająca. Z tego powodu w finale sztuki mężczyzna wyrzuca z siebie zbyt celną często uwagę: „Pie­kło to inni”.

Historia Roquentina

Powieść Mdłości opisuje historię Roąuentina, alter ego Sartre’a, który opowiada swoją historię w formie zapisów w dzienniku. Prowadzi zasad­niczo samotne życie, jest pisarzem zmagającym się z biografią sławnej po­staci historycznej, która go jednak niezbyt interesuje. Sednem opowie­ści jest konstatacja, do jakiej dochodzi Rocuentin, że jego nawracające „mdłości” są jego egzystencjalną epifanią związaną z sensem jego ży­cia i jego rolą we wszechświecie. Ze świadomości bycia całkiem samot­nym i zdanym na siebie płynie lęk. Z wolnością wiąże się odpowiedzial­ność, jak mówi nam ten schemat. Konformizm i komfort związany z przynależnością do ustrukturyzowanego społeczeństwa są ucieczką dla tchórzy, która i tak jest iluzją. Dla egzystencjalistów wszystko jest chao­sem. Zaakceptowanie tego losu jest przez Sartre’a określane mianem „au­tentyczności”. I tylko najdzielniejsi mają odwagę prowadzić autentyczne życie i heroiczną walkę o zachowanie ludzkiej godności w świecie biuro­kratów, automatonów i nicości.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.