Cztery szlachetne prawdy

Podobnie jak Jezus, Budda nie pozostawił po sobie żadnych pism. Wsku­tek tego to jego uczniowie spisali jego filozofię. Najważniejszym elemen­tem buddyjskiej doktryny są cztery szlachetne prawdy.

Prawda nie jest zawsze tym, co chcemy usłyszeć, ale ona nas wyzwoli. Pierwsza szlachetna prawda jest taka, że życie jest pełne smutku i cierpie­nia. Narodziny są bolesnym procesem, podobnie jak śmierć, a pomiędzy nimi czekają nas udręka, złamane serca, śmierć ukochanych osób i nie­uchronny marsz ku niechybnemu końcowi. Nikt nie wyjdzie stąd żywy. A ponieważ buddyści wierzą w reinkarnację, nawet nie dostaniemy skrzy­deł, gdy to wszystko się skończy. W kolejnym życiu czeka nas to samo.

Druga szlachetna prawda mówi o przyczynie cierpienia. Jego przyczy­ną jest nieoświeconość ludzi i nieświadomość prawdziwej natury wszech­świata. To właśnie, obok naszej obsesji na punkcie ziemskich pragnień i rzeczy materialnych, przyczynia się do endemicznej, życiowej melan­cholii. Większość ludzi szuka ucieczki w świecie zmysłowych przyjem­ności i cielesnych wygód, jednak o ile takie rzeczy mogą być chwilową na­grodą, to jednak utrudniają prawdziwe oświecenie.

Trzecia szlachetna prawda jest optymistyczna i mówi o ustaniu cier­pienia. Można wykroczyć poza ziemskie cierpienia, odrzucając materia­lizm i przyjemności zmysłowe i poszukując oświecenia. Medytacja jest ścieżką większości buddystów. W czasach gdy ludzie mają coraz więk­sze problemy ze skupieniem się na czymkolwiek, jest to bardzo trudna
droga. Nie można ciągle grać na PlayStation, oczekując w międzyczasie wielkiego przebudzenia. Medytacja to ciężka praca — większość ludzi denerwuje się i wierci, gdy czekają w kolejce po bilet do kina lub siedzą na ławce, a tu trzeba usiąść w pozycji lotosu, ze skrzyżowanymi nogami, skoncentrować się na oddechu i czekać, aż coś się zdarzy.

Hinduiści i buddyści wierzą, że w wyniku reinkarnacji można się cof­nąć, to znaczy odrodzić się jako zwierzę, przykładowo gołąb, z powo­du naszej karmy. Z kolei zachodnia filozofia New Age stoi na stanowi­sku, że raz urodziwszy się człowiekiem, nie można się już odrodzić jako zwierzę.

Czwarta szlachetna prawda mówi o tym, że jeśli podąży się szlachet­ną ośmiostopniową ścieżką, to można odnaleźć poszukiwane oświece­nie. Ośmiostopniowa ścieżka obejmuje:

  • właściwy pogląd — jest to poznanie czterech szlachetnych prawd i postrzeganie siebie i świata takimi, jakimi faktycznie są,
  • właściwe postanowienie — to postanowienie wyrzeczenia się złej woli i odstąpienie od wyrządzania wszelkiej krzywdy oraz pozy­tywne myślenie i powstrzymanie się od myśli negatywnych,
  • właściwe słowo — to powstrzymanie się od kłamstwa, od mowy powodującej nieporozumienia między ludźmi („dzielącej” mowy), mowy obelżywej, pustego gadania i tak dalej,
  • właściwy czyn — to powstrzymanie się od zabijania, kradzieży, nieskromności i kontrolowanie się w każdej sytuacji,
  • właściwy żywot — obecnie nauczany jako filozofia New Age — uczy etyki w pracy, Budda miał jednak na myśli co innego. Według niego to porzucenie nieuczciwego sposobu życia i pro­wadzenie życia właściwego, czyli przestrzeganie wskazań moralno-etycznych zawartych w naukach buddyjskich (wyrzecze­nie się używania broni, zabijania zwierząt domowych, handlu niewolnikami, alkoholu i innych substancji psychoaktywnych i trucizn),
  • właściwy wysiłek — to intencje i wysiłek, które nie pozwalają na powstawanie złych, a pomagają w powstaniu i umocnieniu istniejących dobrych mentalnych właściwości. Stara prawda mó­wiąca, że nic nie przychodzi bez wysiłku, nie jest tylko hasłem. To prawda uniwersalna. Jeśli bardzo czegoś pragniesz, musisz nad tym popracować, a jeśli tym czymś jest oświecenie, to wło­żony wysiłek musi być naprawdę spory,
  • właściwa uważność — zachowanie uważności we wszystkim, co się przedsięwzięło — świadomości własnego ciała, uczuć, umysłu i myśli,
  • właściwa medytacja — dążenie do osiągania stanów, w któ­rych znika ego, do osiągania spokoju i podążanie ścieżką do oświecenia.

Buddyzm, podobnie jak hinduizm, uważa karmę za uniwersalną siłę sprawiedliwości i równowagi. Następnym razem, gdy zaczniesz się zastana­wiać, dlaczego nie wiedzie Ci się w życiu, pomyśl o teorii karmy. Zakłada ona, że wybierasz to życie, rodziców i płeć. Życie, jakie przeżywasz, ma być dla Ciebie lekcją, wynagrodzić doznane niesprawiedliwości i być karą za niesprawiedliwości wyrządzone przez Ciebie w poprzednim życiu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.