Jacques Derrida

Żył w latach 1930 – 2004. To kolejny współczesny filozof francuski, twór­ca dekonstrukcjonizmu, czyli procesu rozkładania przedmiotu na czynniki pierwsze (w jego przypadku języka) w celu ukazania, że to, co się twierdzi, jest tak naprawdę wewnętrznie fałszywe.

Główna specjalnością Derridy była lingwistyka, nauka o języku. Uwa­żał on język za niedoskonałe narzędzie komunikacji, twierdząc, że czy­telnik nie jest w stanie odczytać prawdziwych intencji autora, co więcej, nawet sam autor nie jest w stanie tego uczynić. Tekst czytany przez nas może mieć zupełnie inne znaczenie, niż to zamierzył autor, a sam autor może nie mieć pojęcia o znaczeniu swojej pracy.

Dla skończonej ilości tekstu istnieje nieskończona ilość interpreta­cji, uważał Derrida. Dla niego język był płynną koncepcją, a często burz­liwym oceanem sprzecznych znaczeń i wieloznacznych interpretacji. I wiecznie dociekliwy Derrida nie twierdził, że on sam jest na to odpor­ny. Jego grube książki, jeśli je zdekonstruować, byłyby równie niedoskona­łe i fałszywe jak prace innych.

Logocentryzm to szydercze określenie filozofii przez Derridę. Logos oznacza po grecku„słowo”, a logocentryczny oznacza, iż filozofowie po­strzegają swoje prace jako lepsze od innych form pisanych, w tym bele­trystyki, poezji i innych form ekspresji lingwistycznej.

Derrida jest przez wielu uważany za dwudziestowiecznego sofistę. Uprawiał językowe gry w celu prowokacji i irytowania innych. Miał w no­sie tradycyjną filozofię, uważając ja za logocentryczną.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.