Monteskiusz

Monteskiusz, którego pełne imię brzmi Charles-Louis, Baron de Monte (1689 -1755) żartował sobie ze społeczeństwa francuskiego swo­ich czasów w Listach perskich, książce napisanej w formie korespondencji pomiędzy dwoma perskimi przybyszami przebywającymi w Europie. Pomysł wykorzystania obcokrajowca na obcej ziemi, żartującego sobie z poczynionych obserwacji, był używany wielokrotnie. Sztuka satyryczna okazała się wielkim przebojem, a książka ta uważana jest za jeden z pierw­szych klasyków oświecenia.

Monteskiusz był także znanym prawnikiem rozważającym kwestię relatywizmu w odniesieniu do prawa. Relatywizm to pogląd głoszący, iż to, co dobre dla gęsi, niekoniecznie będzie dobre dla gąsiora.

Monteskiusz wierzył w system polityczny, który rozdzielał władzę pomiędzy różne instytucje i propagował zasadę „checks and balances” (kontroli i bilansowania) w celu uniknięcia zdobycia przez jedną z władz przewagi oraz tego, że stanie się ona tyranem. Ta filozofia wpły­nęła bezpośrednio na ojców-założycieli, gdy opracowywali konstytucję Stanów Zjednoczonych.

Baron de Monte uważał siebie za prawnego relatywistę. Do­bro i zło, legalne i nielegalne — takie podziały nie były dla niego nomi­nalne To, co jest właściwym i dobrym prawem dla jednego społeczeń­stwa, może być niewłaściwym dla drugiego. Tolerancja Monteskiusza nie rozciągała się jednak na tak zwanych despotów, monarchów, który nie dbali o interes swoich poddanych i nadużywali przywilejów władzy dla własnych korzyści.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.