Erazm z Rotterdamu

Dezyderiusz Erazmus zwany Erazmem z Rotterdamu (1466 -1536) był ho­lenderskim humanistą, synem księdza z nieprawego łoża, który poszedł w ślady ojca i sam przyjął święcenia. Był bardzo świadomy swojego pocho­dzenia i chociaż nosił koloratkę, napisał satyrę na hipokryzję swoich cza­sów, zatytułowaną Pochwała głupoty, a także wiele esejów zebranych w zbio­rze Colloquia (Rozmowy). Życie duchownego niezbyt mu się podobało, więc szukał dla siebie jakiejś pracy poza kościołem. O pozwolenia na pracę w charakterze humorysty i humanisty musiał prosić samego papieża. Zasły­nął również swoim łacińskim i greckim przekładem Nowego Testamentu.

Erazm był wielkim nauczycielem, naukowcem i profesorem i znał większość wielkich myślicieli swoich czasów. Wyprzedzał swoją epokę, ponieważ oprócz uprawiania satyr społecznych i nawoływania do reform pisał również traktaty przeciwko surowej dyscyplinie w wychowaniu dzie­ci i domagał się wprowadzenia wychowania fizycznego do programów szkolnych. Ponieważ nigdy nie wyrzekł się przynależności do kościo­ła katolickiego, to gdy Marcin Luter rozpętał reformację, Erazm znalazł się w próżni pomiędzy dwoma obozami. Kościół postrzegał go jako sól w oku, a zwolennicy Lutra uważali za apologetę starego, skorumpowanego

systemu. Jego prace w końcu trafiły na kościelny indeks ksiąg zakaza­nych. Na szczęście dla siebie nie stracił głowy za swoje łebskie argumenty, w przeciwieństwie do swojego kolegi Tomasza Morusa.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.