Tako rzecze Zaratustra

Najsłynniejsze dzieło Nietzschego nosi tytuł Tako rzecze Zaratustra. To sza­leńcza i kwiecista polemika z tradycją judeochrześcijańską. Jest poety­cka, metaforyczna i pełna pasji. To alegoryczna opowieść o duchowym przebudzeniu tytułowego Zaratustry będącego kwintesencją nietzscheańskiego nadczłowieka, wracająca do koncepcji wiecznego powracania, su­gerująca, iż powinniśmy uczynić nasze życie takim, abyśmy nie mieli nic przeciwko ponownemu jego przeżyciu.

Prolog Tako rzecze Zaratustra rozpoczyna się bajką podsumowują­cą poglądy Nietzschego dotyczące celów jednostki w społeczeństwie. W tej opowieści wielbłąd zamienia się w lwa, lew zabija smoka o imieniu „Ty musisz”, po czym zmienia się w dziecko.

W młodości wszyscy jesteśmy wielbłądami. Przychodząc na świat jako słodkie, niezapisane tablice, musimy wziąć na siebie narzucany przez świat ciężar. Jesteśmy niewinnymi duszami, na które chrześcijań­stwo i społeczeństwo nałożyły brzemię, co uniemożliwia nam realizację pełni naszego potencjału i odnalezienie prawdziwego blasku. Gdy dora­stamy, stajemy się lwami i ruszamy w świat. Im więcej narzucają nam diaboliczne siły religii i społeczeństwa, tym silniejsi się stajemy. To Nietzsche ukuł słynny aforyzm: „Co nas nie zabije, to nas wzmocni”.

Czym jest teoria wiecznego powracania?

Wieczne powracanie zakłada możliwość, że może nam być pisane przeżywanie życia ciągle na nowo, bez żadnej wariacji, bez możliwości zmian i naprawy błędów. Nietzsche, ateista, prawdopodobnie naduży­wał licentia poetica, proponując mit alternatywny dla tego, co uważał za niezdrową mitologię tradycji judeochrześcijańskiej.

Lew staje naprzeciw smoka o dziwnym imieniu „Ty musisz”. Zioną­cy ogniem, groźny stwór jest wszystkimi tymi rzeczami, jakie „musimy robić i jakich nam nie wolno”, a które narzucają religia i społeczeństwo naszych czasów. Lew zabija wrednego smoka i staje się dzieckiem — nie­winnym i niezepsutym. Paradoksalnie stan dziecięcości powinien być celem w pełni dojrzałego dorosłego, który doświadczył kling i strzał, za­łamał się, ale nie ugiął i pokonał smoka, by mógł narodzić się tryumfują­cy nadczłowiek. To filozofia Nietzschego w skrócie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.