Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung (1875 – 1961) jest najsłynniejszym z naśladowców Sigmunda Freuda. Jung używał technik freudowskiej psychoanalizy w swej praktyce lekarskiej. Obaj panowie zgadzali się też co do tego, iż nieświa­domość odgrywa znaczącą rolę. Freud lubił Junga i zaczął postrzegać go jako swojego oczywistego następcę, spadkobiercę, który kontynuowałby jego szkołę myśli.

Rozejście się dróg

W końcu Jung i Freud zjadliwie pokłócili się o naturę nieświadomości. Jung nie zgadzał się z tezą, iż to seksualność była czynnikiem kierują­cym każdym działaniem. Ponieważ żaden z nich nie myślał ani nie dzia­łał jak każdy „obiektywny” człowiek nauki, obaj poczuli się zdradzeni. Ten rozłam nie tylko położył kres ich przyjaźni i dobrym stosunkom, lecz przyczynił się do postrzegania Junga przez innych psychoanality­ków jako pariasa.

Jung natychmiast zajął się bardzo usilnie własną samoanalizą. Za­pisem tego są Wspomnienia, sny, myśli, określone przezeń jako „konfronta­cja z nieświadomością”. Teorie Junga i jego szkoła myśli były efektem tej wewnętrznej podróży, a jego idee stanowią wielki wkład w psychologię, wychodząc poza nią i obejmując również świat mitologii, folkloru, as­trologii, wschodniej duchowości i alchemii. Nie dziwi, iż Jung jest dość popularny w kręgach New Age, gdy weźmie się pod uwagę mistyczną na­turę jego późniejszych pism. Jest zarazem ostro krytykowany w innych środowiskach za brak otwartego potępienia dla postawy Hitlera i nazi­stów w Niemczech w latach trzydziestych dwudziestego wieku. Ostatecz­nie tak postąpił, lecz dla wielu było to za mało i stało się zbyt późno.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.