Bogactwo innowacji

W czasie renesansu rozwój we wszystkich sferach i dyscyplinach był ni­czym innym jak wielkim skokiem z głębin średniowiecznych na wyży­ny ludzkich możliwości. Lista wielkich tego świata, którzy wzbogacili go w renesansie, robi wrażenie: Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Galileusz, Krzysztof Kolumb i Szekspir — by wymienić tylko kilku geniuszy tam­tych czasów.

Nie tylko umysł ludzki się rozwijał. Odkryto Nowy Świat, co dopro­wadziło do rozwoju bezprecedensowych możliwości ekonomicznych i rozpoczęcia wyścigu w wykorzystywaniu bogactw naturalnych tego raju — zawsze ze szkodą dla ludności miejscowej.

Rządził neoplatonizm — po raz drugi od czasów, w których filozofo­wał prawdziwy Platon. Lepsze stosunki z Cesarstwem Bizantyjskim i Da­lekim Wschodem umożliwiły Europejczykom poznanie klasyków anty­cznych. Więcej z tych tekstów przetrwało na Wschodzie, gdzie zostały uchronione przed niszczycielskimi hordami barbarzyńców i drakońską cenzurą rozrastającego się kościoła.

Ponownie zainteresowano się filozofią Arystotelesa i jego zwolenni­ków, na przykład Sokratesa, epikurejczyków, atomistów, jak i każdą sław­ną ideą złotego wieku filozofii. Nic nie stało na przeszkodzie ruchowi filozoficznemu w okresie renesansu. Pod względem intelektualnym po­czątek renesansu był przesycony konceptami klasycznymi, a w miarę jak prąd ten rozwijał się i dojrzewał, myśliciele Zachodu zaczęli proponować odważne, nowe wizje ludzkości, wszechświata i naszego w nim miejsca.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.