Teoria heliocentryczna

Ten długo utrzymujący się pogląd został zakwestionowany przez Mikoła­ja Kopernika (1473 – 1543) i matematycznie potwierdzony przez Johan­nesa Keplera (1571 -1630). Ich teorię nazwano heliocentryczną, co ozna­czało, iż to Słońce jest centrum naszego układu słonecznego, a Ziemia jedną z planet krążących wokół. Tę teorię uznano za bzdurną i herety­cką. Gdy była to tylko hipoteza, budziła wielkie kontrowersje. Gdy Gali­leusz wynalazł teleskop i był w stanie ją empirycznie potwierdzić, zrobi­ło się naprawdę gorąco.

Galileo Galilei (1564 – 1642) był włoskim matematykiem i naukow­cem, który dowiódł prawdziwości teorii heliocentrycznej. Jego teleskop pokazał również góry i doliny na Księżycu oraz szczeliny, kratery i znika­jące plamy na Słońcu, co podważyło arystotelejsko-chrześcijańskie prze­konanie o doskonałości niebios. W1616 roku stanął przed trybunałem In­kwizycji, który zabronił mu nauczania teorii heliocentrycznej. Wiedząc, co czeka go w razie odmowy, przystał na to żądanie. Nie można było jed­nak zamknąć ust znakomitemu naukowcowi — w 1623 roku opublikował on pracę Dialog o dwu najważniejszych układach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym, w której podtrzymywał swoje poglądy. W procesie uznano go za winnego, ale wyrzekł się swoich poglądów i uratował życie.

Legenda głosi, że Galileusz zaproponował ówczesnemu papieżo­wi spojrzenie przez teleskop i przekonanie się, jak naprawdę wygląda wszechświat. Ten odmówił. Nie miał potrzeby patrzenia przez teleskop, bo miał już wyrobioną opinię.

Kościół katolicki ucierpiał w związku ze swoim upartym kwestiono­waniem poglądów kopernikańskich i prześladowaniem Galileusza, nie wspominając o spaleniu Bruna i wielu innych „heretyków”. Jan Paweł II właściwie przeprosił za dawne błędy i wypaczenia i przyznał, iż Ziemia faktycznie krąży wokół Słońca.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.