Emile Durkheim

Żył w latach 1858 -1917, łączył ze sobą socjologię i antropologię. Jest rów­nież prekursorem szkoły zwanej funkcjonalizmem, która utrzymuje, iż spo­łeczeństwo jest zasadniczo odrębnym, obiektywnym bytem i może być badane w taki sposób, jak lekarz bada żywy organizm.

Uważał, iż kultury mają kolektywną świadomość, co sprawia, że warto­ści i przekonania w danej kulturze kierują zachowaniem jej członków bez ich świadomości. Współczesnym Amerykanom nie trzeba mówić, że ka­nibalizm jest zły, ale istnieją kultury, w których jest on nie tylko na po­rządku dziennym, ale uchodzi za w pełni uprawniony wybór kulinarny. Ci, którzy tak nie uważają, uchodzą za dewiantów, w efekcie czego krymi­nologia i badania nad dewiacją wyrosły z socjologii jako boczne gałęzie zajmujące się formami społecznego nonkonformizmu. Jednakże więk­szość społeczeństwa przystosowuje się do kolektywnej świadomości i za­chowuje zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami.

Durkheim i jego uczniowie propagowali badania terenowe, czyli wy­chodzenie poza uniwersyteckie gabinety i laboratoria i bezpośrednie ba­danie społecznych fenomenów. To z kolei doprowadziło ich do badań nad wieloma prymitywnymi społeczeństwami, co jest raczej domeną antropologii.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.