Socjologia

To nauka o człowieku w kontekście jego relacji z innymi ludźmi — w ro­dzinie, społeczności, grupie ekonomicznej i w każdym innym aspekcie ludzkiej egzystencji. Socjologia na początku zajmowała się konsekwen­cjami rewolucji przemysłowej w świecie zachodnim. Antropologia zaś ukierunkowała się na tak zwane prymitywne kultury, z którymi mie­li do czynienia Europejczycy, co zazwyczaj odbywało się ze szkodą dla tychże kultur.

Człowiek jest z natury istotą społeczną, czy to jeśli mieszka w mgli­stym lesie deszczowym, czy też jeśli pisze na laptopie książkę filozoficz­ną na nowojorskim Bronksie (chociaż nowojorczycy są często antyspo­łeczni). Ludzie, z określonymi wyjątkami, zasadniczo szukają kontaktu z innymi w celu robienia interesów, dla przyjemności, w poszukiwaniu przyjaźni i romansu. Tworzymy rodziny, grupy społeczne, instytucje re­ligijne i ciała polityczne pod wspólnym parasolem o nazwie społeczeń­stwo. A nasze wzajemne interakcje są niekończącym są źródłem fascy­nacji. Od sofistów deklarujących: „Człowiek jest miarą wszechrzeczy” po tych, którzy po prostu siedzą na ławce w parku i obserwują innych, aż po tych nastawionych bardziej naukowo, którzy wokół obserwowania ludzi budują skomplikowaną i systematyczną dyscyplinę wiedzy — tak powstała socjologia jako szerokie i wartościowe pole badań społecznych.

Chociaż wielu filozofów zajmowało się ludzkością i kwestiami spo­łecznymi, to słowo „socjologia” zostało ukute przez francuskiego filozo­fa Augusta Comte’a w 1838 roku. Jest on uważany za ojca współczesnej socjologii, a jego celem było zastosowanie metod badań przyrodniczych do badań społecznych.

Trzej słynni socjologowie to Karol Marks, Emile Durkheim i Max Weber. Ich wpływ jest odczuwany do dziś.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.