Islam

Słowo „islam” oznacza „podporządkowanie się”. Chodzi o całkowite pod­porządkowanie się woli Allaha. Allah to islamskie imię boga, ale to ten sam bóg co w tradycji judeochrześcijańskiej. Wyznawcy islamu nazywa­ni są muzułmanami, co oznacza „ci, którzy podporządkowują się Bogu”. Trzecia z wielkich monoteistycznych religii (w kolejności powstawania) naucza niewzruszonej lojalności jednemu prawdziwemu Bogu oraz tego, że wszyscy ludzie są równi w oczach surowego, lecz kochającego Boga. W przeciwieństwie do wielu zapatrzonych w siebie religii islamska trady­cja naucza, że można przejść na tę wiarę poprzez prostą osobistą decyzję. Jesteś muzułmaninem, jeśli powiesz, że nim jesteś, i, oczywiście, zgodzisz się na przestrzeganie nakazów tej religii. Wszyscy muzułmanie należą do wspólnoty zwanej umma bez względu na to, czy mieszkają w Arabii, In­donezji, czy w mieście Omaha w amerykańskim stanie Nebraska.

Twórcą religii islamskiej był Mahomet, urodzony około roku 570 n.e. Doznał on boskiego oświecenia, które skłoniło go do spisania pod­staw nowej wiary. Był on ostatnim z długiej linii proroków nawiedzanych przez Boga. W tradycji islamskiej Mojżesz i Jezus byli świętymi wysłanni­kami Boga, a Stary i Nowy Testament są ważnymi duchowymi dokumen­tami, ale ostatecznym wyrazem tajemniczego boskiego planu dla ludzko­ści jest, wedle muzułmanów, proroctwo Mahometa i podyktowana mu przez Boga święta księga Koran.

W kulturze islamskiej bardzo ważne są rytuały, których należy ry­gorystycznie przestrzegać. Najważniejszych pięć rytuałów nosi nazwę pięciu filarów islamu. Są to: wyznanie wiary, modlitwa, jałmużna, post i przynajmniej jedna pielgrzymka do Mekki (miejsce urodzenia Maho­meta) w życiu.

Wyznanie wiary

Czasem nazywane daniem świadectwa, jest powszechne również w in­nych wyznaniach. Muzułmanie powtarzają, iż Allah jest jedynym Bo­giem, a Mahomet jego prawdziwym prorokiem kilka razy dziennie podczas codziennych modlitw lub kiedykolwiek mają na to ochotę. To wyznanie wiary jest głównym wymogiem, jaki trzeba spełnić, by zostać muzułmaninem, i może być ono wypowiadane przez każdego w dowolnym momencie. Żaden muzułmanin nie może zakwestionować prawdomówności drugiego. To uświęcony kontakt pomiędzy jednostką a Bogiem.

Modlitwa

Muzułmanie mają również obowiązek modlić się pięć razy dziennie. To drugi filar islamu. Najpierw muszą dokonać rytualnego oczyszczenia, a następnie zwrócić się twarzą w kierunku Mekki bez względu na to, gdzie się znajdują. Modlitwa najczęściej odbywa się: o wschodzie słońca, w po­łudnie, w środku popołudnia, o zachodzie słońca i w nocy. W krajach, gdzie mieszka wielu muzułmanów, zwyczajem jest wzywanie do modli­twy dokonywane przez muezzina z minaretu meczetu (wieża islamskiej świątyni) — tubalnym głosem przypomina on wiernym, że pora na mod­litwę. Zbiorowe modły w meczecie odbywają się w piątkowe południe.

Jałmużna

Donacje charytatywne, znane również jako jałmużna, to trzeci filar isla­mu. Islam wymaga od swoich wiernych szczodrości wobec biednych. Po­dobnie jak w przypadku innych religii monoteistycznych, w tradycji is­lamskiej pomoc biednym uchodzi za obowiązek.

Post

Post to czwarty filar islamu. Głównym okresem postu jest dziewiąty miesiąc księżycowego kalendarza islamskiego nazywany ramadanem. Od zmierzchu do świtu wierni muzułmanie mają powstrzymywać się od jedzenia, picia i uprawiania miłości. Post jest praktykowany w określo­nych terminach w każdej z wielkich religii monoteistycznych. Ascetycz­ne wyrzeczenie się wygód świata daje oczyszczające poczucie odpoku­towania. Jest to bardzo podobne do chrześcijańskiej tradycji Wielkiego Postu, podczas którego wierni tymczasowo odmawiają sobie życiowych przyjemności. Tak jak zakończeniem Wielkiego Postu jest Wielka Nie­dziela, tak ramadan kończy się trzydniowym świętem.

Pielgrzymka do Mekki

Piątym filarem islamu jest pielgrzymka do świętego miasta Mekki przy­najmniej raz w życiu. Mekka jest centrum islamskiej wiary, domem Ma­hometa, i każdy muzułmanin, który jest w stanie i którego na to stać, po­winien odbyć pielgrzymkę, aby udowodnić swoją wiarę. Muzułmanie ubierają się wówczas w zwyczajne, proste jasne szaty symbolizujące rów­ność w oczach Allaha. Biżuteria, perfumy i miłość są zakazane w czasie pielgrzymki. Niektórzy mężczyźni golą głowy.

Niektórzy muzułmanie pielgrzymują również do Jerozolimy. Jero­zolima jest świętym miastem w tradycji judaistycznej, chrześcijańskiej i islamskiej.

Dżihad

Niektórzy muzułmanie uważają dżihad za szósty filar islamu. Niemuzułmanom słowo dżihad przywodzi na myśl obrazy aktów terroryzmu, po­nieważ niektórzy zapalczywi muzułmanie wykorzystali je jako wezwanie do świętej wojny z niewiernymi. Faktyczna tradycja tego słowa w języku arabskim odnosi się bardziej do „wewnętrznej walki” w celu zadowole­nia Boga i może być zinterpretowana przez muzułmanów dowolnie — od nauczania i działań charytatywnych po walkę w obronie islamu.

Koran

Tak jak judaizm i chrześcijaństwo mają Stary i Nowy Testament, tak is­lam ma swoją świętą księgę Koran. Muzułmanie wierzą, że Koran jest wyrazem ostatecznej woli Boga. Wierzą, że są to prawdziwe słowa Boga podyktowane Mahometowi. W efekcie tego tłumaczenia Koranu na inne języki są podejrzane, ponieważ w przekładach coś może się zagubić.

Co to jest pięć filarów islamu?

Pięć filarów islamu to obowiązki każdego wierzącego muzułmanina. Należą do nich: wyznanie wiary (szahada), modlitwa (sałat), jałmużna (zakat), post (sawm) i pielgrzymka do świętego miasta Mekka (hadż).

Koran oddaje szacunek Mojżeszowi, Jezusowi i innym postaciom z tradycji judeochrześcijańskiej. Są oni szanowani jako święci mężowie, ale muzułmanie wierzą, że ostateczne słowo Boga zawarte jest w Koranie podyktowanym przez Allaha Mahometowi. Dla przykładu w Koranie Je­zus jest przedstawiony jako człowiek śmiertelny, a nie Syn Boży. Jest uzna­wany za proroka i ukochanego przez Boga, ale Koran naucza również, że Allah nie pozwoliłby na to, by jeden z jego proroków cierpiał tortu­ry z powodu śmierci na krzyżu. Koran naucza, iż w ostatniej chwili Je­zus został uratowany przez Boga i zastąpiony sobowtórem. Relacjonu­jąc historię Abrahama i jego syna, Koran zmienia imię syna. W Starym Testamencie Bóg zarządał od Abrahama złożenia w ofierze syna Izaaka na dowód swej wiary tylko po to, by powstrzymać go w ostatniej chwili i powiedzieć, że był to sprawdzian jego miłości do Boga. W Koranie tym synem jest Ismael, od którego, jak wierzą Arabowie, wywodzi się gałąź ich ludów semickich.

Myśl końcowa

To dość trywialne stwierdzenie, że gdyby ludzie skupili się na tym, co ich łączy, a nie na tym, co ich dzieli, to świat byłby lepszym miejscem. Szko­da, że trzy wielkie religie monoteistyczne nie były w stanie tego dokonać przez niemal dwa tysiąclecia nie zawsze pokojowego współistnienia. Nie tylko wszystkie trzy są monoteistyczne, ale też podzielają wiarę w tego sa­mego boga.

Żydzi czczą Stary Testament, chrześcijanie także Nowy, muzułmanie dodali jeszcze Koran, który, ich zdaniem, jest ostatecznym słowem Boga. Te religie mają ze sobą wiele wspólnego.

Wiara to piękna rzecz, podobnie jak tolerancja. Czy nie możemy się po prostu dogadać? Czy nie tego pragnąłby Bóg od swojego najdoskonal­szego stworzenia?

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.