Czas na opowieść!

Podobnie jak inne tak zwane prymitywne kultury, Indianie amerykańscy przekazują swoją historię, tradycję duchową i filozoficzną w formie ust­nej. Bardzo niewiele spisano. Wszyscy kochają dobre historie, a najlep­sze z nich zwykle mają za zadanie wyjaśnienie uniwersalnych prawd i po­kazanie tego, kim jesteśmy i jak tu trafiliśmy. Bogata mitologia obejmuje wiele podstawowych prawd oraz głęboką mądrość prezentowane w roz­rywkowej formie. Tradycja opowiadania w opozycji do dogmatów lub dydaktycznych wykładów jest uważana za najlepszy sposób przekazania swojego komunikatu.

Bardzo niewiele, jeśli cokolwiek, zostało spisane w kulturach afrykań­skiej oraz Indian amerykańskich. Kultury te mają bogatą tradycję ustną, a ich historia, mitologia, duchowość i filozofia przekazywane były z po­kolenia na pokolenie w formie opowieści.

Opowieści Indian amerykańskich, podobnie jak afrykańskie, są opi­sem świata, gdzie zwierzęta i ludzie są sobie równi w cyklu życia. Zwierzę­ta, chociaż poluje się na nie i je zabija, są czczone za swoją ofiarę, zaś ich duchy są czczone, ponieważ bez nich ludzkość by wyginęła. Nie ma po­wodu, by przyznać ludzkości dominację nad ziemią i innymi istotami, tak jak to zapisano w tradycji starotestamentowej. Również poczucie cza­su Indian amerykańskich oparte jest na naturalnym rytmie pór roku, cy­kli księżyca i na indywidualnych zegarach biologicznych.

Życie po śmierci

Wedle Indian amerykańskich nasze istnienie w tym świecie nie jest ostat­nim etapem prawdziwej egzystencji. Istnieją inne jej wymiary wypełnione duchowymi formami życia, a między tymi wymiarami zachodzi ciągła interakcja. Duch nawiedza ludzi, a ludzie mogą, jeśli wiedzą jak, odwie­dzać inne wymiary za pomocą takich narzędzi, jak projekcja astralna.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.