Kartezjusz

Francuski filozof Kartezjusz (1596 – 1650) często nazywany jest ojcem współczesnej filozofii. Zaczął karierę jako matematyk i przypisuje mu się stworzenie geometrii analitycznej. Był również szanowanym fizykiem. Kartezjusz był wierzącym katolikiem, lecz osobiście sądził, iż kościół jest w błędzie, przejawiając opór przed naukowcami, a także był przeciwny ich prześladowaniu. Wiedział, że ci ludzie i ich filozofie były drogą ku przy­szłości, i jeśli kościół nie zdoła tego zaakceptować, tylko na tym ucierpi.

Wszędzie zwątpienie

Kartezjusz chciał ni mniej ni więcej tylko dokonać radykalnej rewizji po­dejścia do wiedzy. Zaczął od zwątpienia jako przesłanki. Zdecydował się wątpić we wszystko. Uważał, że wszystko, co wiedział, lub wydawało mu się, że wiedział, pochodziło od zmysłów, a doświadczenia zmysłowe są z natury podejrzane. To jest klasyczny punkt wyjścia sceptyków.

Kartezjusz wahał się przed publikacją większości swoich prac, gdyż popierał w nich odkrycia Galileusza. W końcu „ukrył” swoje kontrower­syjne teorie w książce filozoficznej zwanej Medytacje o filozofii pierw­szej, którą zadedykował lokalnym władzom kościoła, starając się im przypodobać.

Kartezjusz szybko odkrył, iż wątpić we wszystko, to jakby balanso­wać na krawędzi obłędu. Zaczął uważać, iż nie jest w stanie określić na­wet, czy to jawa, czy sen. Nie ma całkowitej pewności, nawet w królestwie matematyki. Pogląd ten został nazwany hipotezą snu i jest wyrazem skraj­nego sceptycyzmu.

Kartezjusz zaczął spekulować, iż być może nie ma miłosiernego Boga kierującego wszystkim ze swego niebieskiego tronu. Być może jest tam szatan, który robi nam pranie mózgu, tak byśmy wierzyli, że wszyst­ko, co widzimy i odczuwamy, to rzeczywistość, a tak naprawdę to iluzja wymyślona przez ten diabelski byt. Ten pogląd nazwany został hipote­zą (złośliwego) demona.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.